Dyrektywa NAWI (Non-Automatic Weighing Instruments – nieautomatyczne urządzenia ważące)

Dotyczy wszystkich wag nieautomatycznych, dzieli je na dwie grupy w zależności od ich zastosowania:

  1. Wagi, które muszą spełniać wymagania zasadnicze dyrektywy, służące do określania:
    • masy dla transakcji handlowych;
    • masy dla obliczenia opłaty targowej, cła, podatku, premii (opustu), kary, wynagrodzenia, odszkodowania lub podobnych typów opłat;
    • masy w celu zastosowania przepisów ustawowych lub wykonawczych lub ekspertyzy sądowe;
    • masy w praktyce medycznej do ważenia pacjentów w celu monitorowania, diagnozowania i leczenia;
    • masy dla sporządzania lekarstw na receptę w aptece i określenia masy w analizach, wykonywanych w laboratoriach medycznych i farmaceutycznych;
    • ceny na podstawie masy do celów sprzedaży bezpośredniej w obrocie publicznym oraz przy paczkowaniu.

    Wagi te powinny być poddane procedurze oceny zgodności. Oznacza się je znakiem m-15 oraz ce-15 wraz z numerem odpowiedniej jednostki notyfikowanej, co potwierdza ich zgodność z dyrektywą NAWI.

  2. Wszelkich wag dla innych zastosowań nie poddaje się procedurze oceny zgodności w zakresie Dyrektywy NAWI. Wymagane jest umieszczenie na ich tabliczkach znamionowych nazwy producenta, maksymalnego obciążenia wagi oraz działki odczytowej oraz znaku ce-15, na potwierdzenie, że waga – wyrób jest zgodna z ogólnymi przepisami bezpieczeństwa (spełnia normy dyrektyw EMC i LVD).